நான் குருவாகி 23 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்து விட்டன.  ஆனாலும் உத்வேகத்துடன் பணியை நன்முறையில் செய்யத் துடித்துக் கொண்டிருக்கும் எனக்கு கால்களைச் சுற்றிக்கொள்ள பல நச்சு ஜீவன்கள் அலை பாய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன என்பதை நானும், அழைத்தல் வாழ்வைத் தேர்ந்து கொண்டிருக்கிற உங்களுக்கும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.  எனவே, அழைத்தல் பயணத்தில் நிதானித்து பணியைச் செய்ய வேண்டும்.  நம்மால் முடியும் என்ற திடமான நம்பிக்கையோடு இருக்கும்போது உங்களைச் சுற்றியுள்ள பலரும் பல விதமாக விமர்சிக்கக் கூடும்.  அழைத்தல் வாழ்விற்கு விமர்சனம் என்பது உரம் போன்றது.   நீங்கள் தழைத் தோங்க உதவி செய்யும்.  சில நேரங்களில் உங்கள் இலட்சியப் பயிருக்கு நடுவில் களைகளும் தோன்றலாமல்லவா?  இந்த 23 ஆண்டு காலங்களில் நான் கடந்து வந்த நச்சுப் பயிர்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

வஞ்சப் புகழ்ச்சியாளர்கள் :  என்னங்க ஃபாதர் நல்லா இருக்கிறீர்களா?  நான் போன இடமெல்லாம் உங்களைப் பற்றித்தான் பேசறாங்க.  நல்லா பணி செய்கிறீர்களாமே என்று புகழ்கிறவர்களிடம் எச்சரிக்கையாய் இருங்கள்.  இவர்களே பின்னால் வேறுவிதமாகப் பேசுவார்கள்.  “இவன் என்ன பணியா செய்யறான்?  காலை முதல மாலை வரை அறையில் உட்கார்ந்துகிட்டு நேரத்தை வீணடிக்கிறான்” என்று பேசும் பேர்வழிகளாகவும் மாறுவார்கள் இவர்கள்.  நீங்க இந்தப் பங்குக்கு “வில்லன் மாதிரி” என்று கூறி விட்டு மேலிடத்தில் உங்களைப் பற்றிய நல்லெண்ணங்களைத் தகர்த்து விடுவதில் சமத்தர்கள்.  உங்களை முன்னால் புகழ்ந்துவிட்டு பின்னால் அவர்கள் உங்களைப் பற்றிக் கிண்டலடிப்பதைக் கேட்டு மனம் உடைந்து விடாதீர்கள்.  இவர்களை இனம் கண்டு கொள்ளுங்கள் அதுவே போதும்.
வஞ்சனையாளர்கள் : இவர்கள் வித்தியாசமானவர்கள்.  உங்கள் முன்னாலேயே உங்களைப் பற்றி விமர்சிக்கலாம்.  குறை, நிறைகளைப் பற்றிப் பேசலாம், பேசாமலும் இருக்கலாம்.  என்னங்க ஃபாதர் நீங்க இந்தப் பங்கிற்கு ஒன்றுமே செய்யலையே.  எல்லாமே உங்களைத் தப்பாக பேசறாங்க என்று ஸ்ருதி சுத்தமாக நீங்கள் பணி செய்து கொண்டிருக்கும்போது கிண்டலாகக் கூறுவதுபோல் கூறி உங்களை உசுப்பி விடலாம், கடுப்படிக்கலாம்;  உங்கள் மேலதிகாரிகளிடம் அல்லது பங்கு மக்களிடமே உங்களைக் கிண்டல் செய்வது போல் தங்கள் மனக்கசப்பை வெளியிடலாம்.  இவர்களுக்கு ஜால்ரா தட்ட ஒரு கூட்டம் இருக்கும்.  எப்படியாவது இவன ஒழித்துக் கட்டணும் என்ற முனைப்பில் உங்களுக்கு விரோதமாக எந்த செயல்களிலும் இறங்கத் தயங்காதவர்கள்.  இவர்களிடம் நேர்வழியைக் காண்பது அரிது.  மொட்டைக் கடிதம் எழுதுவதில் வல்லவர்கள்.  நேர்மையை மனதில் வைத்து இவர்களை இவர்களது செயல்களை ஒதுக்கிவிடுங்கள்  (Ignore them).
தற்பெருமையாளர்கள் : நீங்கள் என்ன தான் இறைபணி செய்தாலும், உங்கள் பணி உபயோகமுள்ளது என்றாலும் இப்படிப்பட்டவர்களிடமிருந்து ஒரு சின்ன அங்கீகாரம் கூட நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கிடைக்காது.  தன்னைத் தவிர மற்றவர்கள் முட்டாள்கள்.  தன் செயல்களைத் தவிர மற்றவர்களை அற்பமாக எண்ணுபவர்கள் இவர்கள்.  நேரடியாகவும் பாராட்டமாட்டார்கள்.  இவர்கள் மேற்கூறியவர்களுடன் கூட்டணி வைத்து உங்களை ஆக்ரோ­மாக விமர்சித்து தங்கள் காட்டத்தை தணித்துக் கொள்வார்கள்.  இதற்கும் பதறி விடாதீர்கள்.
புறங்கூறுபவர்கள் : இதனை வாசிக்கும் போதே சில முகங்கள் மனத்திரையில் நிழலாடத் துவங்கி இருக்குமே!  நான் இப்படி செய்யலாம் என்றிருக்கிறேன் என்று அளவு கடந்த உற்சாகத்தில் இவர்களுடன் நீங்கள் பகிரும்போது அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டிருந்துவிட்டு உங்கள் முயற்சிக்கு எந்தெந்த விதத்தில் முட்டுக் கட்டை போட முடியுமோ அத்தனை வழிகளையும் கையாள்வார்கள்.  நீங்கள்  சொல்லாததையும் சேர்த்து அதைப் புனைவதில் எத்தர்கள்.

கூழைக்கும்பிடு போடுபவர்கள் : இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட உடனேயே “ஜிங்குசா கோஷ்டிகள்” கண்முன் வந்து விடுவார்கள்.  தங்களுக்கென்று எந்த அபிப்பிராயமும் இல்லை என்பது போல நீங்கள் எது சொன்னாலும், எது செய் தாலும், “ஆமாம் சாமி” போடும் ஆசாமிகள் இவர்கள்.  உங்களுக்கு இவர்களால தீமை அதிகமில்லை என்றாலும், நன்மை எதுவுமே இல்லை என்பதை நன்கு உணர வேண்டும்.  எனவே இவர்களையும் இனம் கண்டு கொள்ள வேண்டும்.
நலம் விரும்பிகள் : இவர்கள் உங்கள் விளைச்சலுக்காக (நற்பணிகளுக்காக) நீர் பாய்ச்சு கிறவர்கள்.  உங்கள் பணி வளர்ச்சியில் மிகப் பெரிய பங்கு இவர் களுக்குப் போய்ச்சேர வேண்டும்.
 இத்தனை பேரையும் எனது குருத்துவப் பணியிலே கடந்து வந்திருக் கிறேன்.  இத்தனை பேரையும் நீங்களும் தெரிந்து வைத்திருப்பீர்கள்.  இவர்கள் தடைக்கற்களாக இருக்கலாம்.  துஷ்ட்டரைக் கண்டால் தூர விலகச் சொன்ன ஆன்றோர்கள் அவர்களைத் தூக்கி எறியச் சொல்லவில்லை.  எனவேஇப்படிப்பட்டவர்களைக் கண்டு விலகிக் கொள்ள வேண்டுமேயயாழிய இவர்களை விலக்குவது பண்பில்லை.
 ஒரு சிலரை எனது அனுபவத்தில் இனம் பிரித்திருக்கிறேன்.  இவர்களைத் தவிர இன்னும் எத்தனையோ வகையினர்.  இனிமேல் மற்றவர்களையும் நீங்கள் எளிதாக புரிந்து கொண்டு விடுவீர்கள்.  இப்படிப்பட்ட குள்ளநரித் தனத்தைக் கூட தங்கள் பணி வெற்றிக்குப் பாலமாக்கிவிடும் வித்தகர்கள் இருப்பார்கள்.  அனைவரையும் அரவணைத்துச் செல்லும் அற்புத குணநலன்கள் வாய்க்கப் பெற்றிருப்பார்கள்.  இவர்களை உதாரணமாக்கிக் (Role Models) கொள்ள வேண்டும்.

 மனிதர்கள் பல ரகமானவர்கள்.  பல குணாதிசயங்களாக உள்ளவர்கள்.  அவர்களை அவர்கள் குறை, நிறையோடு ஏற்றுக் கொள்ளும்போது மனிதம் தழைக்கிறது.  “மற்றவர்களை மாற்றுகிறேன்” என்று போர்க்களத்தில் இறங்கி காயப்படுவதை விட, அவர்களைப் புரிந்து கொண்டு அவர்களின் செயல்கள் எந்த விதத்திலும் நம்மைப் பாதிக்காமல் பாதுகாத்து, நம்மை மாற்றிக் கொண்டு, உயர, உயரப்போவது மட்டுமே இலட்சியமாக இருக்க வேண்டும்.

பணி. வின்சென்ட் பால்ராஜ்,
பங்குத்தந்தை,
புனித மரியன்னை ஆலயம், அண்ணா நகர், பவானி

எனது பிறந்த ஊரில் அருமையான பங்குத்தந்தை ஒருவர் இருந்தார்.  முதிர் வயது.  மிகுந்த இறைபக்தியும், மக்கள் மீது நேசமும், குருத்துவப் பணியில் நேர்மையும் கொண்டவர்.  மக்களின் நல்வாழ்வு, முன்னேற்றம், இவைகளில் ஆர்வம் கொண்டு முதிர் வயதிலும் தளரா உழைப்பில் சிறந்து வாழ்ந்தார்.

அவரின் குருத்துவ வாழ்வில் பொன்விழா வந்தது.  ஐம்பது ஆண்டுகள் நிறைவு.  மக்கள் அவர்மீது கொண்டிருந்த பாசத்தினால் பொன்விழாவைச் சிறப்பாகக் கொண்டாட வேண்டுமென விரும்பினார்கள்.  அதற்காக முனைப்புடனும் செயல்பட ஆரம்பித்தார்கள்.

இதைக் கேள்விப்பட்ட பங்குத் தந்தை அவர்களைக் கூப்பிட்டு இவ்வாறு கூறினார் “இறைவனுக்குப் பணி செய்ய என்னைத் தேர்ந்து கொண்டவர் இறைவன்.  என் இறைப்பணியின் நாட்களில் எனக்கு உறுதுணையையும் இறைவல்லமையையும் தந்து வழிநடத்தியவர் ஆண்டவர் இயேசு.  இம்முதிர் வயதிலும் எனக்குப் பெலன் தந்து காத்துக் கொண்டவரும் இறைவனே.  அப்படி இருக்க நான் பெருமைப்பட்டுக் கொள்வது நீதியான செயல் அல்ல. எனவே எவ்வித ஆடம்பர நிகழ்ச்சியும் எனக்கு விருப்பமில்லை” எனத் தெளிவாகக் கூறினார்.

பொன்விழா ஆண்டின் நினைவாக ஒரு துறவகம் சென்றார்.  மூன்று நாட்கள் மெளனத்திலும், ஆலயத்தில் திவ்ய நற்கருணை முன் நன்றி செலுத்துவதிலும் கழித்தார்.  தியானம் செய்து விட்டு பங்கிற்கு வந்து “என் பொன் விழா நிறைவு பெற்று விட்டது” எனக் கூறினார்.  பின் தன் செலவில் ஏழைகளுக்கும், சிறுவர் சிறுமியருக்கும், இல்லாதவர்களுக்கும் நல்ல விருந்து வைத்து புது துணிமணிகள் வாங்கி அவர்களுக்குக் கொடுத்து மகிழ்வுடன் அனுப்பி வைத்தார்.  நல்ல திருப்பலி செய்து மக்கள் அனைவரோடும் சேர்ந்து இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தி பொன்விழாவை நிறைவு செய்தார்.

ஆண்டவர் இயேசு இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார், “நீங்கள் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டதெல்லாம் செய்த பின் “நாங்கள் பயனற்ற ஊழியர்கள் செய்ய வேண்டியதைத்தான் செய்தோம்” எனச் சொல்லுங்கள்” என்கிறார் (லூக் 1;1)ல்.

யோவான் (6:1-14) வரை நாம் வாசிக்கும் பொழுது ஐந்து அப்பத்தையும் இரண்டு மீனையும் மட்டும் இயேசுவினிடத்தில் அப்போஸ்தலர் பெலவேந்திரர் கொண்டு வருகிறார்.  மக்கள் பெருங்கூட்டமாய் இருக்கிறார்கள்.  இருநூறு வெள்ளிக்காசுக்கு அப்பம் வாங்கினாலும் ஒரு சிறு துண்டு கூட ஒவ்வொருவருக்கும் கிடைக்காதே” என்கிறார் அப்போஸ்தலர் பிலிப்பு.

ஆனால் இயேசுவின் உள்ளம் முழுவதும் மக்கள் மீது கொண்ட பரிவிரக்கத்தினாலும், பரம தந்தையின் மீது கொண்ட நேசத்தினாலும் நிரம்பி வழிகிறது.

இயேசுவின் இதயம் இறைப்புகழ் பாடுகிறது.  இயேசுவின் உதடுகள் நன்றிப் பண் இசைக்க, உள்ளம் இறைவனை நோக்கி எழ ஐந்து அப்பத்தையும் இரண்டு மீனையும் பரம தந்தையின் பாதம் சமர்ப்பிக்க அப்பமும் மீனும் பலுக ஆரம்பிக்கின்றன.  அனைவரும் வயிறார உண்கிறார்கள்;  மீதமாயுள்ள உணவு பன்னிரெண்டு கூடைகள் நிறைய இருக்கிறது.

இயேசுவின் உள்ளமும், இதயமும் இரவு முழுவதும் ஜெபத்தினால் நன்றி உணர்வினால் பொங்கி வழிகிறது.  இந்த இதய நன்றியே அற்புதங் களையும் ஆச்சரிய செயல்களுக்கும் அடித்தளமாய் இருக்கிறது.

புனித பவுல் தெசலோனியர்களுக்கு இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியாயிருங்கள்.  இடைவிடாது ஜெபியுங்கள்.  என்ன நேர்ந்தாலும் நன்றி கூறுங்கள்” என்கிறார் (1 தெச 5:16, 17).

நம் இதயம் எப்பொழுதும் நன்றி செலுத்தும் உள்ளத்தைக் கொண்டிருக் கட்டும்.  நன்றி உணர்வே நாம் இறைவனுக்குச் செலுத்தும் புகழ்ச்சிப் பலியாகும்.

புனித குழந்தை தெரசாள் தன் துறவு வாழ்வின் கடைசி நாட்களில் “லிசி”யின் கார்மேல் மடத்தில் உள்மடத் துறவிகளாய் இருந்தார்கள்.

இயேசுவின் கரங்களில் இருக்கும் ஒரு சிறு குழந்தைக்கு ஒப்புமையாய் நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்தார்கள்.  இயேசுவின் மீது கொண்டிருந்த அளவு கடந்த அன்பும், ஆன்மீக தாகமும் தம்மையே எவ்வித சிலுவைத் துன்பத்திற்கும் உட்படுத்தும் தியாகமும் அவர்களுக்கு இரத்த அழுத்த நோயினால் துன்பப்பட வைத்தது.

ஒரு நாள் மருத்துவர் அவரைப் பரிசோதிக்க வந்தார்.  அவரிடம் மருத்துவப் பணி செய்தபின் தலைமைச் சகோதரியிடம் “இந்த சிறு வயது துறவி இவ்வளவு கொடுமையான நோயின் வேதனையை எப்படி மிகப் புன்முறுவலோடு தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என எனக்குத் தெரியவில்லை” எனக் கூறினார்.

அப்பொழுது ஒரு அருட்சகோதரி படுக்கையில் வேதனையுடன் இருந்த குழந்தை தெரசாளிடம் நீங்கள் இப்பொழுது என்ன செய்கிறீர்கள்? எனக் கேட்டதற்குப் புனித குழந்தை தெரசாள் இவ்வாறு கூறினார்கள், “நான் இயேசுவின் பிரசன்னத்தில் மகிழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.  என் இதயம் அவருக்கு நன்றிப் பண் பாடிக் கொண்டிருக்கிறது” என்கிறார்கள்.

நாம் இறைப்பிரசன்னத்தில் மகிழ்பவர்களாகவும், இதய உணர்வில் நன்றிப் பண் பாடுபவர்களாகவும் இருப்போம் ஆமென்.

ஸ்பெயின் நாட்டவர்.  கிளரிசியன் துறவற சபை நிறுவனர்.  க்யூபாவில் சான்றியாகோ நகரின் பேராயராகப் பணி யாற்றியவர்.  இவரது வாழ்க்கையில் மரியன்னையின் உதவி ஏராளமாக இருந்தது.  குருமாணவராகப் படிக்கும் நாட்களில் ஒரு முறை நீரில் மூழ்கியிருக்க வேண்டியவர், மரியன்னையின்
குறுக்கீட்டால் புதுமையாகக் காப்பாற்றப்பட்டார்.

தனது 28வது வயதில் குருப்பட்டம் பெற்றார்.  ஒரு குருவானவராக ஸ்பெயினில் பணியாற்றிய நாட்களில், மிகப் புகழ்வாய்ந்த திருமறைப்போதகர் என்ற பெயர் பெற்றிருந்தார்.  10 ஆண்டுகள் தனது சொந்த நாட்டில் இத்திருப்பணியாற்றிவரும்போது திவ்ய நற்கருணைப் பக்தியையும், மரியாயின் மாசற்ற இருதய பக்தியையும் பரப்புவதில் நிறைய கவனம் செலுத்தினார்.  எப்போதும் இவரது கையில் ஜெபமாலை இருப்பதைக் காண முடிந்ததாம்.

தனது 42வது வயதில் 5 இளங்குருக்களைச் சேர்த்துக் கொண்டு “கிளரிசியன் ” துறவற சபையை நிறுவினார்.  அப்போது க்யூபா நாட்டில் சாண்டியேகோ மறை மாநிலம் ஆன்மீகத்தில் ரொம்பவும் பாழடைந்த நிலையிலிருந்தது.  அடிமைச் சந்தைக்கு வரம்பில்லாமல் போனது போன்ற கொடிய தீமைகளின் மத்தியில் இவரது துணிச்சலான, கண்டிப்புடன் கூடிய மறைப்போதனைக்கு நிறைய எதிர்ப்புக் கிளம்பியது.  அதைத் துணிவுடன் சமாளித்தார்.

இறுதியில் தாயகத்திற்கு அழைக்கப் பட்டார்.  அங்கிருந்து பாரிஸ் சென்று அங்கு ஸ்பெயினிலிருந்து குடியேறியவர்களுக்குப் போதித்து வந்தார்.  இவர் சுமார் 200க்கும் மேலான நூல்கள் எழுதியுள்ளார்.  அவரது வாழ்நாளெல்லாம் கத்தோலிக்கப் பிரசுரங்களைத் தயாரித்துப் பரப்புவதில் ஏராளமான முயற்சிகள் எடுத்துக் கொண்டார்.  முதல் வத்திக்கான் சங்கத்திற்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார்.  அப்போது திருத்தந்தையின் தவறா வரம் பற்றித் திறமையுடன் எடுத்துரைத்து, அனைவரின் பாராட்டுகளையும் பெற்றவர்.  இறுதியில் இவர் நாடு கடத்தப்பட்டு ஸ்பெயின் நாட்டின் எல்லைக் கோடியில் 63வது வயதில் காலமானார்.

இவரது திவ்ய நற்கருணைப் பக்தி, மரியாயின் மாசற்ற இருதயத்திற்குரிய பக்தி, ஜெபமாலைப் பக்தி, கத்தோலிக்க பிரசுரங்களைப் பரப்புவதில் இவருக்கிருந்த ஆர்வத்தை நமதாக்கிக் கொள்வோம்.

எட்வர்ட்

விவாதத்திற்கும், சர்ச்சைக்கும் உரிய வார்த்தையாகவே மாறிப்போனது. அக்டோபர் மாதத்தில் மறைபரப்பு விழா கொண்டாடப்படும் நிலையில் அது பற்றிய சிந்தனைகள் சிறப்புக்குரியவை.
சமூக கண்ணோட்டத்தோடு தம் பணிகளை ஒருமுகப்படுத்தியுள்ள திருச்சபை, குறிப்பாக வளரும் நாடுகளில், நற்செய்தி அறிவிப்பை மனிதநேய கண்ணோட்டத்தோடு இணைத்துப் பார்க்கிறது.  நற்செய்தியை நற்செயலாக்கி மதம் மாறுகின்ற நிகழ்வாக அன்றி மனித மனம் மாற்றுகிற நிகழ்வாக நிலைநிறுத்த நினைக்கிறது.  சில சமயங்களில் இச்சிந்தனை சர்ச்சைக்குரியதாகவும் மாறிப் போகிறது.  நற்செய்தி அறிவிப்பால் ‘எத்தனை பேர் மதம் மாறியுள்ளனர்?’ என்ற கேள்வி ஒருபுறம். மதம் மாற்றினால்தான் நற்செய்திப்பணியா ‘மனமாற்றம் ஏற்பட்டால் போதாதா?’ என்ற கேள்வி மறுபுறம்.  இவ்விரு கேள்விகளும் முரண்பாடுகளை, குறிப்பாக இந்திய திருச்சபையில் எழுப்புகின்றது.  இவ்வாறு நமக்கு நாமே ஏற்படுத்திக் கொள்கிற கொள்கை வரைவு சார்ந்த கேள்விகள் ஒருபுறம் இருக்க, மறுபுறம் மற்றோரின் தவறான கண்ணோட்டமும் நம்மைத் தாக்குகின்றது.
தொடர்வண்டியில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன்.  அருகில் இருந்த நபர் தன்னை எனக்கு அறிமுகம் செய்து கொண்டே  ஆனால் நான் யார்? என்று கேட்டு தெரிந்து கொள்ளாமலே  பேசிக் கொண்டிருந்தவர் சொன்னார் .  இன்று கிறித்தவ மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் தமது கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் வேலை செய்யும் இடங்களில் உள்ளவர்களை மதம் மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.
“இதுபோன்று நிறைய நபர்களையோ அனுபவங்களையோ பார்த்து இருக்கின் றீர்களா?” என்றேன்.  “இல்லை ஒரு சிலரைப் பார்த்துள்ளேன்” என்று உதாரணம் காட்டினார்.  தகவலைப் பெற்று சில ஒப்புமைகளைக் கூறி அவருக்கு விளக்கம் தந்தேன்.  ஏற்றுக் கொண்டார்.
கட்டாயத்தால் அல்ல ஒரு சில இறை அனுபவங்களினால் தன் மனம் மாற்றிக் கொண்டவர்களை உதாரணமாக வைத்துக் கொண்டு கிறித்தவர்களே இப்படித்தான் என ஒரு முடிவுக்கு வந்து அம்மதத்தை அதிர்ச்சியாகவும், அபாயகரமாகவும் பார்க்கும் ‘பிறரின்’ கண்ணோட்டங்கள் இன்றைய நற்செய்தி அறிவிப்புக்கு ஒரு சவால்.
                உள்ளும் புறமும் பல்வேறு தாக்கங்களை, தர்க்கங்களைத் தாங்கியுள்ள ‘நற்செய்தி அறிவிப்புப் பணி’ பற்றிக் கூறும் திருத்தந்தை 16ம் பெனடிக்ட் இந்த ஆண்டுக்கான மறைப்பரப்புச் செய்தியில் கூறுவதை நினைவுப்படுத்திக் கொள்வது நல்லது.
“கடவுள் தம் அன்பு மகன் மூலம் நம்மைத் தம் மகன்களாகவும் மகள்களாகவும் அழைக்கிறார்.  அப்படியயனில் பல்வேறு நிலையில் பிரிந்து வாழும் மனித குலத்தில் வாழும் அனைத்து மக்களும் சகோதர, சகோதரியாக இருக்க வேண்டுமென்பதே அவரின் விருப்பம்”.
மனிதநேய சிந்தனைகளை தவிர்த்த, மனித மாண்புகளை கண்டு கொள்ளாத நற்செய்தி ஒன்று இருக்க முடியாது.  நற்செய்தி அறிவித்துவிட்டு பிறரைத் துன்புறுத்துகின்ற சிந்தனைகள், பிறருக்குப் பணி செய்துவிட்டு தொடர்ந்து அவர்களை இம்சையும் செய்கிற நிலைகள் எல்லாமே முழு நிறைவான இயேசு விரும்புகிற நற்செய்திப் பணி அல்ல.  ‘திருச்சபை நற்செய்தி அறிவிப்புக்காகவே இருக்கின்றது’.   (‘church exists for evangelization’) என்ற திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பவுலின் வார்த்தைகள் வெறும் சடங்கு, சட்டங்களைச் சார்ந்த ஒன்றாக இருக்க முடியாது.  மனித நேயத்தையும் ஒருமைப்பாட்டையும் உலக சமாதானத்தையும் விரும்பி உழைத்த அவரின் வார்த்தைகள், நற்செய்திப் பணியால் திருச்சபை தம்மை மற்ற சமூகங்களிலிருந்து துண்டித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் அல்ல. மாறாக இயேசுவின் நற்செய்தியில் உள்ள உண்மைகள், நெறி முறைகள் வழிகாட்டியாக இச்சமூகத்திற்கு அறிவிக்கப்பட வேண்டும், உலகம் உய்வதற்கான வழியாக மாற்றப்பட வேண்டும்.  இந்த உண்மையை உணர்ந்தால் அதை உரைக்க வேண்டும் என்பதே தெளிவான சிந்தனை.  இந்த அறிவிப்பு ஒரு கடமையாகவும் உள்ளது.  இந்த உண்மையை நீ உணர்ந்தால் அதை உரக்கச்சொல்  வெறும் வார்த்தையாக மட்டுமல்ல  வாழ்வாக.
சே. சகாய ஜாண்